RSS
 

تجارب کاری من در آیسک تهران قسمت اول

۲۳ دی
Share

خوب بعد از یک وقفه طولانی بالاخره وقت کردم یک مطلب بگزارم.در طی ماهی که گذشت یکی از بهترین تجربه های مدیریتی و رهبری خودم رو در آیسک تهران گذروندم.در طی این یک ماه من مسئول و رهبر تیمی بودم که مسئولیت جذب،ارزشیابی و فرستادن دانشجویان و تازه فارغ التحصیلان رو برای کار در زمینه های تخصصی به کشورهای دیگر رو داشته.اینکه حالا دقیق این پروسه چیه بهتره خودتون به وب سایت آیسک تهران برید و ببنید.

توی این پست میخوام در مورد کاری که من خودم انجام میدادم صحبت کنم.و ارتباط این کار ها با ارزش های آیسک بین الملل که یکیش شکوفایی استعدادهای رهبری هر شخص هستش.

توی این پروژه من با مبانی بازاریابی و سنجش بازار هدف و تبلیغات موثر در اون در ابتدا آشنا شدم و به کمکم تیمم تونستیم به طور عملی اون رو تجربه کنیم.پوستری که در زیر میبینید بیانگر یک برندینگ موفق از لحاظ تعداد افرادی که جذب کرده است.

از لحاظ بازار هدف هم،به نظر خودم طوفان فکری که با اعضای تیمم داشتیم بسیار جواب داد،و در خلال همین پروژه بود که من اهمیت لحاظ کردن نظرات اعضای تیم رو در پیشبرد کار تیم درک کردم .و به مشکل اغلب مدیران سازمان های کوچک و متوسط که دائما از مشغله کاری زیاد مینالند پی بردم،که شاید یک نفر مدیر خوبی باشه از نظر نقشه راه و استراتژی که برای سازمان تعیین میکنه ولی این کافی نیست بلکه فرق اساسی هست بین رهبر خوب بودن و مدیر خوب بودن.چه بسا کاری که یک مدیر انجام میده،چندین برابر کارمندهاش باشه.به عنوان مثال مدیر آموزش دانشگامون که همیشه از میزان کاری که میکنه در حال نالیدن هستش در حالیکه شاید به طور مستقیم ۲۰ تا ۳۰ نفر موظف به انجام دستوراتی هستن که این فرد میده ولی هیچ وقت این افراد به درستی در جای خودشون برای کار بهینه قرار نگرفتن و یا شاید به اندازه کافی انگیزه در اون ها ایجاد نشده.البته من خودم هنوز در حال یادگیری هستم و شاید این دیدگاه من تا چند وقت دیگه عوض بشه.

ارزشیابی منابع انسانی یکی دیگر از کارهایی بود که من به طور مستقیم باهاش در رابطه بودم و اون هم به کارگیری اعضای تیمتون بر حسب استعداد و پتانسیلی هستش که دارن.اینکه یک نفر مسئولیت روابط عمومی رو به دست بگیره،یک نفر وظایف امور مالی و غیره

به جرات میتونم بگم توی این یک ماه انقدر رزومه افراد مختلف رو چک کردم که فقط با نگاه با رزومه میتونم توانایی های شغلی و فردی طرف رو استخراج کنم.

البته پروژه ما هنوز به اتمام نرسیده ولی به آخراش نزدیک میشیم و هر چقدر که میگزره من به تصمیمی که در مورد ماندن و کار کردن در آیسک گرفتم بیشتر اطمینان پیدا میکنم.

 

 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته آیسک

 

معرفی وبلاگ You The Designer ،یک الهام دهنده ی خوب برای طرح های تبلیغاتی شما

۱۲ آذر
Share

چند وقت پیش برای طرح اولیه چند پوستر نیاز به ایده داشتم.ضمن اینکه زیاد هم وقت نداشتم طبق عادت معمول اول از جست و جو در اینترنت شروع کردم و با عبارت هایی مثل Inspiration Advertisement Poster به یک سایت الهام دهنده برخورد کردم به نام You The Designer ،که پر بود از نمونه های کار شده پوستر،لوگو،بروشور،پکیجینگ و انواع و اقسام فونت های فانتزی و تصاویر رنگارنگ و جورواجور.

همان طور که میدونید یک پوستر به غیر از قدرت اطلاع رسانی که باید داشته باشه باید این توانایی رو داشته باشه که بتونه یه رهگذر رو به خودش جذب کنه و در یک نگاه ایده مورد نظر رو در ذهن طرف مقابل حک کنه.

باید بگم که این سایت به غیر از این نمونه ها یک سری آموزش هم داره،به شده به درد طراح ها و گرافیست ها میخوره،ضمن اینکه توی این سایت کلی فونت،براش و تکسچر و آکن برای طراحی پیدا میکنید.

خلاصه اینکه این سایت رو من به همه طراح و گرافیست کارها و همه کسانی که تو ضمینه تبلیغات و بازاریابی و خلاصه هر کی که نیاز به خلاقیت و نوآوری تو کاراش داره به شدت پیشنهاد میکنم.

امیدوترم که از این سایت لذت ببرین.

لینک وبلاگ You The Designer

چند نمونه از پوسترهای این سایت:

Food-Advertisements-05

 

Food-Advertisements-18

 

 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته معرفی سایت

 

Review Board -1

۰۷ آذر
Share

بعد از تعطیل شدن گودر،گوگل ریدر ماند و کلی فید وب سایت که من دنبال میکردم.پیش خودم گفتم چه کار میتوانم بکنم تا  هم خود تشویق به خواندن همه آنها بشوم و هم دیگرن را ترغیب به خواندن آن ها کنم که ایده سایت گزاره های آقای شهاب و لینک های هفته به ذهنم خطور کرد(اگر میبینید که رسمی مینویسم برا اینه که چند نفر ایراد گرفتم منم دارم امتحانی مینویسم ببینیم چی میشه) از امروز به بعد هر هفته یا ده روز، یک Review Board که شامل مطالب جالب و مقالات خواندی هستش را به همراه لینک و یک Review از آن مطلب برای شما میگزارم.حالا چرا اسم Review Board گزاشته ام؟چون چند وقت پیش که با یکی از ابزارهای بازبینی آنلاین کد کار میکرم به این اسم برخوردم و مشاهده کردم که این اسم مناسب این قسمت خواهد بود.

Review این قسمت:

۱-قسمت ۶۵ ام لینک های هفته سایت گزاره ها:

مقالات خواندنی در مورد مدیریت،جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و کار حرفه‌ای و فناوری اطلاعات و ارتباطات

به شخصه از لینک قاعده‌های حسی در زندگی روزمره  بسیار استفاده کردم و خیلی عالی بود.

۲-Programr ابزاری فوق العاده برای برنامه نویسان و کاربران تازه کار:

سایت نودایران سایتی معرف کرده که به درد برنامه نویسان خواهد خورد.این سایت نقش یک IDE را بازی میکنه و از نوشتن کد تا اجرا آن را در زبان های مختلف میتوانید تجربه کنید.

۳-تصمیم گیری مدیران و روش های تصمیم گیری

وبلاگ یادداشت های یک صنایعی که این بار با این مطلب کولاک کرد.در این لینک شما با روش های مختلف تصمیم گیری برای مدیران آشنا میشوید.

۴-پنج پلاگین ضروری برای بخش نظرات در وردپرس

خوب از آن جایی که تمام لینک ها نباید فقط به مباحث مدیدیتی بپردازه گفتم یه مقدار هم طعم این لینک آخر را عوض کنم.

خود عنوان لینک گویای همه چیز هست :دی

 

خوب چطور بود؟ادامه بدهم؟لحن نوشتن را چطور؟

منتظر نظراتتان هستم.

 

 

 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته Review Board

 

آیسک (AIESEC) بروزگاه استعدادهای مدیریتی و رهبری شما

۰۵ آذر
Share

در پست های قبلی بهتون وعده این رو داده بودم که در مورد آیسک (همان موسسه ای که من رو برای کار به هند فرستاده بود)براتون بنویسم و حالا که برگشتم و در حال حاضر هم توی همون موسسه در حال کار کردن هستم، تصمیم گرفتم به این موضوع بیشتر بپردازم.

آیسک چیست؟

آیسک بزرگترین موسسه دانشجویی بین اللملیه که در بیش از ۱۱۰ کشور دنیا فعالیت میکنه و توسط خود دانشجوها اداره میشه و فلسفه وجودیش هم برمیگرده به بعد از جنگ جهانی دوم که نیاز حیاتی به مدیران و رهبرانی میرفت که بتونن جایگاه خالی که به واسطه تلفات جنگ وارد شده رو جبران کنن.

آیسک چه کار میکنه؟

فعالیت های آیسک به دو بخش کلی تقسیم میشه:

۱-فرستادن و گرفتن کارآموز با تخصص های مختلف به کشورهای عضو آیسک

۲-فعالیت های مدیریتی که در درون خود آیسک صورت میگیره و مثلا در آیسک ایران به برگزاری نمایشگاه کار در باشگاه کار ایران و فعالیت های از این قبیل اشاره کرد.

آیسک به چه درد من میخوره؟

خوب این سوالیه که جوابش از هر شخصی به شخص دیگه فرق میکنه،و بهتره که من تحت این موارد براتون فایده آیسک برای شما روشن کنم.

۱-شما دانشجویی هستس که به دنبال کسب تجربه و یا پربارتر کردن رزومه خودت هستی و میخوای این تجربه رو در یک کشور دیگه و در یک فرهنگ دیگه داشته باشی.

۲-شما تازه فارغ التحصیل شده ای هستی که در به در دنبال کار میگرده و یا اینک دغدغه این رو داری که کار کردن در یه کشور و فرهنگ دیگه تجربه کنه.

۳-به دنبال بالفعل کردن استعداد های مدیریتی و رهبری خودتون هستین ولی هیچ شرکت و موسسه ای به یه دانشجو یا تازه فارغ التحصیل شده این امکان رو نمیده چون پای منفافع و سود اون شرکت در میان هستش.

۴-به دنبال یه محیط دانشجویی و صمیمی هستین که بتونید تجربه یه کار گروهی رو داشته باشین و این امکان رو داشته باشین که در داخلش رشد کنید.

و……

آیسک اصلا کجاست و چه جوری میتونم بیشتر در ارتباط باشم؟

خوب دفتر اصلی آیسک ایران در دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران (انتهای امیرآباد شمالی خ فرشی مقدم) هستش و از طریق همین وب سایت یا وب سایت هایی که براتون میزارم میتونید در ارتباط باشین.

www.aiesec.org/iran

www.aiesectehran.org

 

و مطلبم رو با یک نقل قول از Kofi Annan دبیر سابق سازمان ملل که قبلا خودش یه آیسکر بوده به پایان میبرم.

 

“In an era of globalization, AIESEC’s programmes have helped young people around the world to develop a broader understanding of cultural, socio-economic and business management issues.”

Kofi Annan
Secretary-General, United Nations
 
در عصر جهانی سازی،برنامه های آیسک به افراد جوان سراسر جهان کمک میکند تا دیدگاه وسیع تری نسبت به موضوعات  مدیریت تجاری،فرهنگ و  اقتصاد اجتماعی پیدا کنند.
 
۳ دیدگاه

نوشته شده در دسته آیسک

 

سفرنامه هند قسمت یازدهم (مترو دهلی)

۰۵ مهر
Share

تو این قسمت در مورد مترو دهلی و جاهایی که میتونید با مترو برین براتون مینویسم،دهلی متروی واقعا گسترده و قابل دسترسی داره و اگر بدونید که چه جوری ازش استفاهده کنید ضمن اینکه کلی تو هزینه هاتون صرفه جویی کردین دیگه نه در ترافیک میمونید و نه اعصابتون موقع چونه زدن با راننده اتوها خورد میشه.

البته قبلا در مورد متروی دهلی زیاد خرف زدم و این قسمت فقط جنبه جمع بندی داره.

نقشه و زمان بندی و هر اطلاعاتی که در مورد مترو دهلی بخواید رو تو سایت زیر پیدا میکنید فقط میمونه جاهای دیدنی و مراکز خرید نزدیک ایستگاه ها که من براتون میگم.

http://www.delhimetrorail.com

از جاهای دیدنی و توریستی شروع میکنم:

Akshardham Temple: صد متر از ایستگاه معبد آکشاردهام در خط آبی
Qutub Minar: هشت صد متر از ایستگاه قطاب منار در خط زرد
Red fort:دویست متر  از ایستگاه Chandni Chowk در خط  زرد
Jama Masjid: هفت صد متر از ایستگاه  Chandni Chowk  در خط  زرد
Old Fort-Purana Qila:پانصد متر متر از ایستگاه Pragati Maidan
Humayun’s Tomb:دو  کیلومتر  از ایستگاه Pragati Maidan
Lotus (Bahai) Temple: پنجاه متر از ایستگاه Kalkaji در خط بنفش
Safdarjung Tomb:  پنجاه متر از ایستگاه Jor Bagh
Lodhi Gardens : دویست متر از ایستگاه Lodhi Colony

مراکز خرید وغیره:

همه این جاها رو نرفتم ولی آدرس خیلیاشون رو میدونستم که گفتم که بزارم:

Connaught Place – 0 km from Rajiv Chowk metro station
Janpath/Cottage Industries Emporium – 100 m from pallika Bazaar exit of Rajiv Chowk station.
Dilli Haat – 100 m from Netaji subhash place metro station
Khan Market – 0 km from Khan Market metro station
Chandni Chowk – Chandni Chowk metro station
Sarojini Nagar Market – 2 km from INA metro station
Lajpat Nagar Market – 500 m from Lajpat Nagar Metro station
Defence Colony Market – 200m from Lajpat nagar market
Nehru Place – 0 km from Nehru Place station.
Greater Kailash N- Block market – 500 m from Moolchand Metro station.
South Extension Market – 200 m from AIIMS /INA metro station
Hauz Khas Village – 200 m from Hauz Khas station

این دهلی هات رو من رفتم دیدم هیچی نداشت قراربود صنایع دستی هند باشه مثلا ولی من به جز کاسه بشقاب و مجسمه و فرش چیز دیگه ندیدم.همش ایران خودمون هم پیدا میشه.

به غیر از جاهایی که بالا گفتم یه چند تا مجتمع خرید تازه تاسیس هم هست در جنوب دهلی که توصیه میکنم برین به نام DLF  که اگر تو ایستگاه HUDA CITY CENTRE  پیاده شید تا خود ایستگاه قبلش که MG Road باشه پر مرکز خرید هستش.

تا یادم هم نرفته بگم که اگر دنبال هتل های خوب و ارزان هستین میتونید در محله Karol Bagh پیدا کنید با قیمت ۱۰۰۰ روپیه به بالا برای اطاق های دو تخته و تک تخته من خودم برای یکی از دوستام هتل گرفتم تو Ivory Hotel که راضی بودم از کیفیتش.

قسمت بعد در مورد صنایع دستی هند براتون میگم.

 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته سفرنامه هند

 

سفرنامه هند قسمت دهم(آگرا)

۲۷ شهریور
Share

خوب نوبتی هم باشه نوبت تاج محل هستش.یکی از عجایب هفتگانه جهان،یکی از رومانتیک ترین مکان های دنیا و یکی از شگفتیهای معماری در جهان.

بعد از سفرمون در جیپور به سمت آگرا به راه می افتیم جالبه که تو این دو روز هرکی ما دو تا رو میدید و میفهمید که من ایرانیم و رفیقم کانادایی تعجب میکرد و میپرسید که شما ها چه جوریه که با هم هستین و اینجا بود که ما شروع میکردیم به توضیح اینکه آیسک چیه و چی کار میکنه(در یک قسمت به توضیح آیسک و فعالیتش در ایران توضیح میدم)

حالا که بحث به ایرانی بودن کشید یه بار هم من رفتم به یه فرش فروشی تو دهلی،فروشنده هم که دید به به یه توریست به تورش خورده اومد که بازار گرمی کنه و شروع کرده به گفتن اینکه فرش های هند که عموما هم در کشمیر بافته میشن الست و بلست و اینکه یکتاست تو دنیا و بهترین از این فرش پیدا نمیکنید و خلاصه تمام روضش رو خوند آخرش از من پرسید که تو کجایی هستی؟ منم که ۵ دقیقه بود منتظر این سوال بودم با افتخار گفتم بله من ایراینیم :دی

قیافه طرف بعد از این حرفم دیدنی بود آروم فکر کنم داشت تو دلش به من فحش میداد.بهم گفت که بله البته دیگه نیاز به توضیح نیست شما از مرکزش میاید.

وارد آگرا که شدیم اول رفتیم تا قلعه آگرا (Agra Fort)رو ببینیم این قلعه رو اکبر شاه پدر بزرگ شاه جهان(همون کسی که تاج محل رو ساخته)ساخته و وقایع عجیبی توش رخ داده مثلا اینکه شاه جهان به دست پسرش در اواخر عمرش توی این قلعه زندانی میشه و اینجا میشه زندان شاه جهان.البته عجب زندانی :دی

تمام ساختمان هایی که به رنگ قرمز هستش رو شاه اکبر ساخته و ساختمان های سفید رنگ بعدا به دست شاه جهان اضافه شده.

هنگام ورود به اینجا به یه چیزه جالب برخوردیم و اونم سنگ فرش های اینجا بوده که جوری ساخته شده که کسی نتونه روش بخوابه.

این جا همون زندانیه که بهتون گفتم با دورنمای تاج محل

اینجا یه جورایی وزارت دادگستری اون زمان بوده .

و چیزی که اینجا خودنمایی میکرد.

مقبره یکی از ژنرال های انگلیسی بوده که این جا دفنش کردن.

بعد از این قلعه به سمت تاج محل میریم،یک کیلومتر مانده به تاج محل ولید رانندمون میره داخل پارکینگ چون ورود هر گونه وسیله به داخل محوطه ممنوعه و مسافت باقیمانده رو یا با درشکه یا با ماشین برقی که هست باید برین که ما با درشکه رفتیم.

برام جالبه که ممتاز بانو چه خصوصیاتی داشته که شاه جهان تاج محل رو براش میسازه.اونم تو دوره ای که به زن نگاه ابزاری میشده و چند زن بودن در بین پادشاهان یم سنت بوده.و جالب تر اینکه ممتاز بانو ایرانی بوده.

هنگام ورود من یکی از شدیدترین تدابیر امنیتی که در عمرم بود برخوردم. همه جامون رو گشتن البته با توجه به اینکه بمب گذاری در هند خیلی شایع است این تدابیر لازمه.

ورودیه تاج محل برای هرنفر ۷۰۰ روپیه است جالبه که خود هندی ها ۱۰ روپیه میدن برای رفتن به داخل.

ما اینجا رو با یه راهنما رفتیم چون دیدیم واقعا حیفه که چیزی رو از دست بدیم.

راهنما از همون اول در مورد قرینه بودن اینجا به ما گفت و اینکه تمام ساختمان ها یی که میبینید نسبت به هم قرینه هستن الا یه جا و اونم قبر خود شاه جهان هستش و اونم به خاطر اینه که فکر نمیکرد که اینجا دفن بشه و اینجا را فقط برای همسر ایرانیه خودش ممتاز بانو ساخته بوده.

و اینم تاج محل

 مناره هایی که میبینید با زاویه ۹۵ درجه ساخته شدن تا اگر زلزله  اومد مناره ها روی ساختمان اصلی خراب نشن.

دو طرف تاج محل دو تا ساختمان دیگه هستش که یکی مسجد و دیگری محل اجتماع بزرگان کشور بوده

برای ورود به فضای اصلی باید کفشاتون رو در بیارید و تحویل کفش داری بدین.عکس برداری از داخل تاج محل ممنوع.موقع ورود زوری باید یه پولی بندازین داخل حوضچه جلو در بنابراین پول خورد همراتون باشه.داخل خیلی تاریک بود وقتی وارد میشین دوتا قبر میبینید که کنار هم هستن و به صورت هشت ضلعی یه دیوار کم ارتفاعی دورشون کشیده شده.بعد از بیرون اومدن یه نیم ساعتی تو محوطه راه رفتیم واقعا زیبا بود جو معماری خاص اینجا آدم رو مبحوط میکنه مخصوصا زیبایی که اینجا در غروب داره و درخشش سنگ های مرمرش که در غروب آفتاب به درخشش میافته به همه پیشنهاد میکنم که به اینجا بیان و از نزدیک ببینن.تازه بعد از این سفر بود که من متوجه شدم هموز کلی جا تو دنیا هست که باید ببینم و اولیش هم ایران خودمونه همین ایران خودمون کلی جا داره برای دیدن.

کم کم داره به زمان بسته شدن اینجا نزدیک میشه و ما هم باید اینجا رو ترک کنیم.بعد از اینجا به چند مغازه رفتیم و با چند تا دیگه از صنایع دستی اینجا آشنا شدیم.

شب رو در آگرا گذروندیم و صبح زود به سمت دهلی راه افتادیم.

اینم ولید رانندمون بود.

 
۱دیدگاه

نوشته شده در دسته سفرنامه هند

 

سفرنامه هند قسمت نهم(جیپور)

۲۳ شهریور
Share

هفته سوم حضورم در دهلی با رفیق چینی-کاناداییم یه تور میگیریم که بریم به جیپور،جیپور یه شهر توریستی در جنوب دهلی که با ماشین ۴ ساعت راهه،البته با اتوبوس هم میتونید برین که ۵ تا ۶ ساعت در راهید و خرجتون هم ۷۰۰ روپیه است.راستی مرکز گرفتن این جور تورها در یه محلیه در مرکز دهلی به نام Rajiv Chowk(با ایستگاه مترویی به همین نام)که البته اسم قدیمش Connaught place هستش که زمان استعمار انگلیس ها به این نام خونده میشده.یه توصیه در مورد این مکان بهتون بکنم که تو اینجا یه سری آدم هستن  که توریست که میبینن حس انسان دوستانشون گل میکنه و شروع میکنن به معرفی فروشگاه های توریستی اطراف خوب این ها یه جورایی بازاریابن و به ازای معرفی این جور جاها یه کمیسیونی از اون فروشگاه میگیرن،توصیه من به شما اینکه اگر جایی  رو نمیشناسین یا اگر چیزیه که یه آدم مطمئن بهتون معرفی نکرده اون جا نرین چون این جور فروشگاه ها قیمتاشون به شدت گرون میشه و کیفیت لازم رو هم نداره.

خوب بله ما یه ماشین با راننده کرایه کردیم و رفتیم به یه سفر سه روزه به جیپور و آگرا

در راه راننده یه جا وایساد که ما یه خستگی در کنیم ما هم رفتیم تو تا یه بطری آب میوه بخوریم بعد از اینکه تموم شد طرف صورت حساب رو آورد،منم که خوب انتظار داشتم زیاد گرون نشده باشه.چشممون که به قیمت افتاد خودمون رو لعنت میکردیم که چرا اول قیمتش رو نپرسیدیم.بله دقیقا ۵ برابر بود قیمتش.از اون به بعد هر چی تو راه میخواستیم بخریم به راننده میگفتیم که بخره.

بعد از اونجا یه نیم ساعتی تو ترافیک جاده بودیم چون جادش دو بانده بود و پر از کامیون ولی بعدش مسیر روان شد.مقصدمون یه معبد بود به نام گانگا یا معبد میمون که برای راجستانی ها مقدس هستش(جیپور در استان راجستان قرار داره)

مسیرش واقعا مسیر دل انگیزی بود تو راه کلی طاووس دیدیم و کلا مسیر سرسبزی بود.

وارد محوطه معبد که میشین کلی زن رو میبینین که در حال تمیز کردن سطخ معبدن و جلوتر که میرین کلی میمون میبینین که آزادانه در حال چرخیدن هستن.یه چند متری که جلو میرین به یه سری حوضچه میرسین که محل شست و شو زائران اون جاست حوضچه پایین برا زن ها و حوضچه بالا برای مرد ها ست از پله ها باز هم بالا تر میریم و به محلی میرسیم که محل آماده سازی برای مراسم هر روزشون میشدن یه سری چیزهای نارنجی رنگ به سر و صورتشون میزدن وبعد از چند دقیقه با صدای تبل و چیزهای دیگه میرن به سمت پایین معبد تو یه محوطه بزرگتر برنامشون طولانی بود ما هم نتونستیم تا آخرش وایسیم و او نجا رو ترک کردیم.مقصد بعدی Amar Place هستش که یه قلعه نظامیه که به خاطر دیوار ها و معماری که داره خیلی معروفه.یعنی اولین چیزی که به ذهنتون میرسه بعد از دیدن اینجا دیوار چین هستش.

عده ای از جوانان غیور هندی

اینجا خیلی جالب بود.اینجا محل زندگی زنان پادشاه بوده که ۱۲ تا بودن خود پادشاه از بالا رفت و آمد میکرده و پیش زن مورد نظرش میرفته به طوری که بقیه زن ها متوجه نمیشدن.

ظرف آماده سازی غذای سربازها

مقصد بعدی pink city هستش که واقعا شهر جالبی بود تمام ساختمون های اینجا صورتی رنگه و کسی حق نداره اینجا ساختمون جدید بسازه به خاطر حفظ بافت سنتی اینجا.

اینجا هم دروازه باد هستش در همین شهر صورتی

من نمیدونم این راننده چه علاقه ای داشت که هی ما رو میبرد که صنایع دستی نشونمون بده انگار باهاشون قرارداد داشت خلاصه ایشون ما رو تو این سه روز هر چی جا مربوط به صنایع دستی بود برد انقدری که خودش یه قسمت حرف برای گفتن داره.

شب که شد ما رفتیم یه رستوران که شام بخوریم.این رفیقمون شیرموز سفارش داد.چشتون روز بد نبینه به سوسک توش پیدا کرد که وقتی به مسئول گرامی گفت این توش سوسک داره ایشون هم خیلی خونسرد یه ذره فکر کرد که اصولا تو این جور شرایط باید چی کار کنه بعد ازمون پرسید میخواین عوضش کنم؟

این عکس قبل رو از این ماجرای سوسک گرفتیم :دی

داره به ریش ما میخنده ها

رفیق چینیم هم برا اینکه نره و دوباره همون رو بیاره گفت نه من سادش رو میخوام.آقا یه ۵ دقیقه گذشت من رفتم یه آب بگیرم دیدم یارو با چنگال افتاده داره تیکه های موز رو از توش در میاره که همون رو ورداره بیاره.منم بهش گفتم ببین بیخیال ما از خیرش گذشتیم دو تا دونه پپسی بیار.البته غذاش واقعا خوب بود.

 
۱دیدگاه

نوشته شده در دسته سفرنامه هند

 

معرفی وبلاگ از ایران تا کانادا (airkanata)،یه وبلاگ جون دار و پر مطلب برای مهاجرین کانادا

۱۸ شهریور
Share

از اون جایی که شروع کار وبلاگ جدیدم با سفر هندم شروع شد،دیگه وقت نکردم که مطلبی به غیر از سفرنامم بزارم و خوب الانم که از سفرم برگشتم وقت بیشتری دارم که به مطالب دیگه بپردازم اما سفرنامم رو تا چند قسمت دیگه ادامه میدم چون هنوز کلی مطلب دارم برای به اشتراک گذاشتن با شما.

امروز با یه وبلاگی آشنا شدم که برای فرد مهاجری بود که به همراه خانوادش برای کار و تحصیل به کانادا رفته.انصافا وبلاگ پرمطلبیه و توصیه ها و مطالبش ضمن اینکه به مهاجرها و متقاضیان ادامه تحصیل کمک میکنه به نظرم برای کسانیکه هنوز در تصمیم گیری بین رفتن و ماندن مردد هستن میتونه مفید باشه (حداقل که برا من خیلی مفید بود)ایشون دیدگاه بدون غرضی به مسائل داشته و اغلب مطالب رو اگر با جهت گیری بوده با دلایل قانع کننده ای بیان کرده.از مسائل خدمات درمانی و مسائل مربوط به بانک های کانادا گرفته تا آب و هوا و وضع کار و دانشگاه های اونجا و قیمت اجناس و وضع مالیات و سختی هایی که اونجا داشته و کلی چیزه دیگه.ضمن اینکه ایشون قلم گیرا و خوبی هم در انتقال مطلب داره و من اصلا خسته نشدم از خواندن مطالبشون.بهتره خودتون برین و وبلاک ایشون رو ببینین.

قبل از اینکه برین و وبلاگ رو ببینین اینو بگم که متاسفانه وبلاگ ایشون فیل .تره پس خودتون میدونید که از چه طریقی وبلاگ ایشون رو میبینید :دی 

 

لینک وبلاگ از ایران تا کانادا airkanata

 

 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته معرفی سایت

 

سفرنامه هند قسمت هشتم(منار قطاب ،معبد لوتوس،معبد آکشاردهام )

۱۴ شهریور
Share

منار قطاب ،معبد لوتوس،معبد آکشاردهام

خوب با مروری که بروی ۷ قسمت قبلی داشتم دیدم که سفرنامم داره تبدیل به توصیه نامه میشه و خوب من واقعا نمیدونم که این چیزیه که خواننده میپسنده یا نه،برای کسی که در آستانه اومدن به اینجاست شاید خیلی به درد بخوره ولی برا کسی که قصد داره تا با هند آشنا بشه شاید زیاد جذاب نباشه.

در این قسمت در باره منار قطاب  (Qutab Minar)  براتون مینویسم که باز هم با مترو (با همین نام) به اینجا رفتم،من که خودم پیاده به اینجا رفتم اما توصیه میکنم اتو بگیرین چون مسیرش نسبتا طولانی بود(۱۵ دقیقه).اینجا مقبره یکی از پادشاه های مسلمان و مغول هند بوده که به خاطر منار خیلی بلندی که در زمان حیاتش ساخته مشهور شده.محوطه و بناهای واقعا زیبا و جذابی داره من خودم ۱۵ دقیقه رو یه صندلی لم دادم و بیخیال دنیا به معماری اسلامی-هندی اینجا خیره شدم.هیچ جوری نمیتونم زیبایی اینجا رو توصیف کنم پس بهتره خودتون عکس هاش رو ببینید.یه چیزه دیگه که باید بگم اینجا اینه که بیرون محوطه های توریستی پر راهنماهای جور وا جور میشه معمولا، میل خودتون چون معمولا این جور جاها میتونید با قیمت خیلی پایین تر یه دستگاه پخش بگیرین که همه این توضیحات رو رو یه نوار بهتون توضیح میده و کافیه مثلا دکمه ۴ رو بزنید تا توضیح محل ۴ رو بشنوید.

 

خواندن ادامه این مطلب »

 
۴ دیدگاه

نوشته شده در دسته سفرنامه هند

 

سفرنامه هند قسمت هفتم (جامعه و مردم)

۰۵ شهریور
Share

خوب خواستم برای تغییر روال سفرنامم یک مقداری به رفتار و عادات و خصوصیات مردم هند بپردازم و بعد از این قسمت دوباره بقیه جاهای دیدنی هند رو ادامه بدم.

اولا این رو بگم من جامعه شناس نیستم پس انتظار یه مطلب روان شناختی یا علمی رو از من نداشته باشین من فقط دیده ها و برداشت خودم رو از مردم هند میگم و امیدوارم بتونم برداشت خوبی رو از اونجا بهتون منقل کنم.

اول چیزی که توجه من رو به خودش جلب کرد این بود که من تو خونه هیچ کدوم از اون هایی که رفتم ماشین لباسشویی پیدا نکردم(حداقل به خونه ۵ خانواده هندی من رفتم،خانواده های متوسط رو به بالا) حالا شاید بگین خوب پس چی کار میکنن،باید بگم که اینجا از نیروی انسانی استفاده میکنن و یه پولی برای این کار به یکی میدن تا لباس هاشون شسته بشه یعنی اگر بخوام کلی تر بگم  اینجا اگر بشه کاری رو با دست و نیروی انسانی انجام داد،انجام میدن شاید برای همینه که تو خونه خیلی هاشون تلوزیون ال سی دی ۵۰ اینچی بود ولی ماشین لبلسشویی نبود.و دلیلش هم به خاطر نیروی کار ارزان قیمت هستش باید بگم که اینجا اکثر کارخانه های بزرگ و معتبر دنیا در رشته های مختلف از پوشاک گرفته تا صنعت حمل و نقل کارخانه دارن و با نیروی کار ارزان هندی کالای ارزان هم تولید میکنن.

خوب این تا اینجا شاید یه جنبه مثبت قضیه باشه اما هندی ها انسان هایی هستند که فرهنگ رشد یافته و سالمی ندارن برای همین هم هست که رشوه و فساد اداری بسیار توش دیده میشه و همین موضوع هم سوژه ی اغلب فیلم هاشون میشه.بنده خودم در تاکسی نشسته بودم که به دلیل تخلفی که کرده بود باید جریمه سنگینی پرداخت میکرد ولی با دادن ۱۰۰ روپیه به افسر پلیس رد شد.

اما با وجود همه ی این ها مردم هند بسیار به آینده امیدوارن و وقتی پای صحبت خیلی هاشون میشینید میبینید که به دولت خودشون اعتقاد دارن و آینده روشنی و برنامه ریزی شده ای رو برای خودشون میبینن.شاید توسعه و تجهیز ناوگان اتوبوسرانیشون(دهلی بزرگترین پایانه اتوبوسرانی دنیا رو داره)در چند سال گذشته و خطوط منظم و طویل متروشون و ساخت و سازهای اصولی که داره توش میشه گواه این حرفم باشه.

خوب اینجا از همه جا بیشتر گدا پیدا میکنید اما یه چیزی که برا من جالب بود اینه که طبقه فقیر جامعه اون اضطرابی رو که مردم ما حتی در طبقات ثروتمند خودش ازش رنج میبرن رو ندارن،اون ها مردمانی خونسرد و صبوری هستند.

اینجا اگر میاید از اینکه مرد ها دائما آب دهان بندازن (تا حدی که در داخل واگن های مترو یه علامتی دارن که میگه تف کردن ممنوع) و یا هر از چند گاهی یه نفر رو ببینین که کنار خیابون واساده و در حال ادرار کردن تعجب نکنین،خوب این هم یه قسمت از فرهنگشون هستش.

در مورد بوق زدن قبلن هم نوشتم و اینکه با وجود همه بینظمی در رانندگیشون من اینجا تصادف خیلی کم دیدم

دهلی جو امنیتی خیلی شدیدی داره و یکی از چیزهایی که واقعا به چشم میاد پلیس هستش که در خیابان همیشه حضور داره و این قضیه در نیمه های شب به اوج خودش میرسه تا اونجا که شما موانع زردرنگی رو میبینید که برای بازرسی ماشین ها و موتورها در وسط خیابون کار میزارن،ورودی هر ایستگاه مترو تمام ساک ها و کیف ها با اشعه ی ایکس ری چک میشه و پلیس مردم رو بازرسی بدنی میکنه و همواره ترس از بمب گذاری وجود داره.

خوب شاید سرگرمی شماره یک طبقه متوسط  سینما باشه و به همین خاطر هم سینماهای بسیار شیک و مدرنی دارن(هندی ها در سینما رفتن مقام اول رو در دنیا دارن)

ارزش پول هند ۲۳۸ برابر یک ریال هستش و ۸۰ درصد مردم گیاه خوار هستن و بر خلاف چیزی که همه فکر میکنن کریکت بازی ملیشون نیست بلکه هاکی بازی ملیشونه

حالا اگر در قسمت های بعدی چیزی دوباره به ذهنم  اومد اضافه میکنم در قسمت بعد دوباره بر میگردم به جاذبه های توریستی هند ضمنا نظر فراموش نشه .

:D

 
۲ دیدگاه

نوشته شده در دسته سفرنامه هند